Zacznij od potrawy, nie od zawartości szafki
Własna mieszanka suszonych ziół jest najwygodniejsza wtedy, gdy wiesz, do czego chcesz jej używać. Innego zestawu możesz potrzebować do pieczonych warzyw, a innego do sosu pomidorowego czy zupy. Wybór konkretnego zastosowania pomaga ograniczyć liczbę składników i później ocenić, czy ich połączenie rzeczywiście Ci odpowiada.
Na początek wybierz dwa lub trzy znane zioła. Do potraw z pomidorami można spróbować połączenia oregano z bazylią; do pieczonych ziemniaków — tymianku z rozmarynem. To propozycje smakowe, nie sztywne receptury. Jeśli któreś z ziół ma dla Ciebie szczególnie wyrazisty aromat, dodaj go mniej i pozwól łagodniejszemu składnikowi stanowić podstawę mieszanki.
Nie musisz od razu dodawać soli, pieprzu ani czosnku. Trzymane osobno dają większą swobodę podczas gotowania: tę samą mieszankę ziół wykorzystasz wtedy w różnych daniach, doprawiając każde z nich według potrzeb.
Sprawdź składniki przed połączeniem
Do wspólnego pojemnika wsypuj wyłącznie zioła dobrze wysuszone, przeznaczone do użycia w kuchni i pewnie rozpoznane. Obejrzyj każdą porcję osobno. Jeśli zawartość jest wilgotna, zbrylona, ma ślady pleśni albo obcy zapach, nie próbuj poprawiać jej przez wymieszanie ze świeższymi zapasami. Takie składniki pomiń.
Warto również powąchać zioła oddzielnie. Suszona bazylia z jednego pojemnika może mieć delikatniejszy aromat niż oregano z drugiego, nawet jeśli wizualnie porcje wydają się podobne. Ocena przed mieszaniem ułatwi Ci ustalenie proporcji. Usuń twarde fragmenty łodyg, których nie chcesz znaleźć później w potrawie, i przygotuj czyste, suche naczynie do mieszania.
Jeśli korzystasz z kilku domowych zapasów, nie łącz ich tylko po to, by opróżnić pojemniki. Mieszanka będzie bardziej użyteczna, gdy każdy składnik wnosi smak, który lubisz w wybranym rodzaju dania.
Przygotuj małą porcję i wypróbuj ją w gotowaniu
Odmierz składniki tą samą łyżeczką, zaczynając od większej ilości zioła, które ma stanowić tło. Przykładowo możesz połączyć dwie części tymianku z jedną częścią rozmarynu. Zapisz proporcje, ale potraktuj je jako punkt wyjścia. Liście wymieszaj delikatnie, rozcierając tylko te większe fragmenty, które przeszkadzałyby w równomiernym nabieraniu mieszanki.
Zamiast oceniać gotową kompozycję wyłącznie po zapachu w słoiku, użyj niewielkiej ilości w dobrze znanej potrawie. Smak ziół może inaczej wypadać w daniu niż w suchej mieszance. Jeśli jeden składnik dominuje, następnym razem zmniejsz jego udział; jeśli całość wydaje się zbyt łagodna, skoryguj proporcje przed przygotowaniem kolejnej porcji.
Mała próba ogranicza marnowanie składników. Pozwala też sprawdzić, czy częściej sięgasz po gotową mieszankę, czy wolisz dodawać poszczególne zioła osobno. Nie każda kombinacja musi na stałe trafić do kuchennej szafki.
Oznacz i przechowuj tak, by łatwo z niej korzystać
Gotową mieszankę przesyp do czystego, całkowicie suchego pojemnika, który można szczelnie zamknąć. Ustaw go z dala od pary znad kuchenki, bezpośredniego słońca i źródeł ciepła. Zamiast wsypywać zioła wprost nad parującym garnkiem, nabierz potrzebną porcję suchą łyżeczką.
Na etykiecie zapisz skład, przybliżone proporcje i datę przygotowania. Przy kilku podobnie wyglądających mieszankach przyda się też krótkie określenie zastosowania, na przykład „do pieczonych warzyw”. Jeżeli składniki pochodziły z różnych zapasów, zachowaj informację o tych zapasach, zamiast traktować datę zmieszania jako początek ich przechowywania.
Przy kolejnych użyciach zwracaj uwagę na zapach i stan zawartości. Gdy mieszanka wyraźnie traci aromat, możesz zużyć ją do dań, w których jej smak nie musi grać głównej roli, albo przygotować mniejszą, świeższą porcję na przyszłość. Jeśli zauważysz wilgoć, pleśń lub niepokojący zapach, wyrzuć całość.
