Czego potrzebują suszone zioła?
Suszenie pozwala zachować zioła na później, ale nie kończy troski o ich jakość. Liście, kwiaty i łodyżki pozostawione na blacie stopniowo tracą charakterystyczny zapach i barwę. Szczególnie niekorzystne są trzy warunki: światło, wilgoć oraz ciepło. Najprostsza zasada brzmi więc: trzymaj susz w miejscu ciemnym, suchym i możliwie chłodnym, w szczelnie zamkniętym pojemniku.
Dotyczy to zarówno ziół wysuszonych w domu, jak i kupionych luzem. Zanim wsypiesz własny susz do słoika, upewnij się, że jest równomiernie suchy: liście powinny łatwo się kruszyć, a grubsze części nie mogą być miękkie ani wilgotne w środku. Szczelny pojemnik chroni gotowy susz przed wilgocią z otoczenia, ale zamknięcie w nim niedosuszonych roślin może sprzyjać ich psuciu się. Przechowuj wyłącznie zioła, których tożsamości jesteś pewien.
Światło: wygodny parapet to nie najlepsza półka
Przezroczyste słoiki ustawione przy oknie wyglądają efektownie i ułatwiają znalezienie ulubionej przyprawy. Dla samego suszu parapet jest jednak słabym wyborem. Światło, zwłaszcza bezpośrednie słońce, może przyspieszać blaknięcie liści i osłabianie ich aromatu. Przy oknie dochodzą też wahania temperatury: pojemnik nagrzewa się w słoneczne godziny, a później stygnie.
Jeśli lubisz szklane słoiki, schowaj je do zamykanej szafki lub szuflady. Pojemniki nieprzezroczyste również pomagają ograniczyć dostęp światła, lecz nie zastępują dobrego miejsca przechowywania. Wygodnym kompromisem jest trzymanie niewielkiej porcji ziół pod ręką, a reszty w ciemnej szafce. Dzięki temu zapas rzadziej stoi otwarty podczas gotowania.
Wilgoć: uważaj na zlew, parę i mokrą łyżeczkę
Wilgotne powietrze może dostawać się do pojemnika za każdym razem, gdy go otwierasz. Dlatego półka tuż nad zlewem, obok czajnika lub przy miejscu, gdzie unosi się para z garnków, nie jest dobrym miejscem dla suszonych ziół. Szukaj szafki oddalonej od źródeł pary i sprawdź, czy jej wnętrze nie bywa zawilgocone. Szczelna pokrywka ma znaczenie, ale nie pomoże, jeśli często otwierasz słoik w strumieniu pary.
Podczas gotowania nie potrząsaj otwartym słoikiem bezpośrednio nad parującym garnkiem. Lepiej wsypać potrzebną ilość na suchą łyżeczkę lub do małej miseczki, a pojemnik od razu zamknąć. Nie wkładaj do środka mokrych palców ani sztućców. Jeżeli na ściankach pojawią się krople, susz zrobi się wilgotny albo zauważysz ślady pleśni, nie próbuj ratować zawartości przez ponowne suszenie — wyrzuć ją i umyj pojemnik przed kolejnym użyciem.
Ciepło: trzymaj zapas z dala od kuchenki
Szafka nad płytą grzewczą bywa wygodna, lecz może się nagrzewać podczas przygotowywania posiłków. Podobnie jest z półkami przy piekarniku, grzejniku lub w miejscu, na które długo pada słońce. Podwyższona temperatura może przyspieszać utratę aromatu, szczególnie gdy pojemnik jest często otwierany. Warto wybrać raczej wewnętrzną szafkę, która nie nagrzewa się zauważalnie w ciągu dnia.
Lodówka zwykle nie jest potrzebna do przechowywania zwykłych suszonych ziół kuchennych. Częste wyjmowanie chłodnego pojemnika do ciepłej kuchni może sprzyjać skraplaniu się wilgoci, zwłaszcza jeśli otworzysz go od razu. Suche, zacienione miejsce w temperaturze pokojowej jest zazwyczaj praktyczniejszym rozwiązaniem.
Dobry pojemnik i prosta kontrola zapasów
Wybieraj czyste, suche pojemniki przeznaczone do kontaktu z żywnością, z pokrywką, która dobrze przylega. Sprawdzi się słoik schowany w szafce albo odpowiedni pojemnik nieprzezroczysty. Nie musisz przesypywać ziół do największego naczynia: mniejszy pojemnik, dopasowany do ilości suszu, jest wygodniejszy w codziennym użyciu. Na etykiecie zapisz nazwę rozpoznanej rośliny i informację, kiedy została wysuszona lub otwarta.
Co pewien czas obejrzyj zawartość i sprawdź jej zapach. Słabszy aromat może oznaczać, że zioła będą mniej wyraziste w potrawie; stęchła woń, wilgoć, podejrzany nalot lub ślady szkodników są natomiast powodem, by je wyrzucić. Takie krótkie kontrole pomagają zużywać starsze zapasy przed nowszymi. Najlepsze miejsce na pojemniki nie musi być specjalnie urządzone — wystarczy sucha szafka, z dala od światła, pary i źródeł ciepła.
